Koken en gezelligheid voor schoentjes, tafels en stoelen. India is een explosie van geuren en kleuren. Ook Indiase gerechten zijn rijk aan kleur,geur en smaak. Onze gast in de homestay en vriendin Marion stelde voor om de heerlijke smaken en geuren van India naar Nederland te halen en een kookworkshop te organiseren voor een van onze projecten in India. Wij waren meteen heer erg enthousiast over haar idee. En wij waren gelukkig niet de enigen! In korte tijd heeft Marion maar liefst 6 kookworkshops georganiseerd voor 40 deelnemers. Het waren 6 heel gezellige,leerzame en smaakvolle avonden met een hele mooie opbrengst. Die besteden we aan tafels en stoeltjes voor de kinderen op het hindi-schooltje in Sanoli. En, nog belangrijker, schoentjes voor de allerarmste leerlingen. Marion, ontzettend bedankt voor dit hartverwarmende initiatief. We zien je binnenkort weer in Sanoli.    


Warm welkom op kersenfeest in Driel. Wat een leuke mensen en geweldige sfeer op het kersenfeest in Driel. Geluk komt op je pad maar je moet het wel herkennen.... Wij, Patries en Naomi Hartog, hebben ons geluk gevonden in India. We hebben 8 jaar geleden een reis gemaakt naar dit land en dat heeft ons leven totaal veranderd. Door de bijzondere ontmoeting met onze chauffeur tijdens een rondreis in Rajasthan hebben wij ons hart gevolgd en zijn een particulier initiatief gestart. We betalen het schoolgeld voor 4 kinderen. Daarnaast geven we financiële ondersteuning aan weduwvrouwen. Een groep die het heel moeilijk heeft in India. Dit hebben we o.a. gedaan door hen te helpen met de opstart van een homestay. Foto,s en prijzen kan je op onze website vinden. Daarnaast bemiddelen we tussen chauffeurs en toeristen die een ander soort rondreis willen maken dan de grote reisorganisaties aanbieden. De chauffeurs touren voornamelijk door Rajasthan en Nepal maar kunnen ook een rondreis door andere delen van India verzorgen. Op deze wijze zijn de chauffeurs beter in staat om hun eigen gezinnen te onderhouden omdat er geen tussenpersoon meer is. Om het benodigde geld in te zamelen geven wij fotopresentaties en staan we op een aantal markten om spullen die wij uit India mee terug nemen te verkopen. Het was voor het eerst dat wij op de Drielse kersenmarkt stonden en wij hebben er enorm van genoten en veel leuke mensen ontmoet.   bron: onsoverbetuwe.nl


Twee zussen in onwikkelingshulp   Naar India? Daar is het toch zo druk en warm en vol. Nee, daar had Patries Hartog (58), hoewel ze veel en graag reisde, nooit zin in. Toch liet ze zich overhalen door haar zus Naomi om mee te gaan, een jaar of zeven geleden. Sindsdien is ze helemaal om; ze gaat nu wel twee keer per jaar, soms voor een langere periode. Volgend jaar maar liefst acht weken. Dat heeft alles te maken met Sakshi, een 12-jarig Indiaas meisje, en haar moeder Yjotti, die, zo zou je kunnen zeggen, door de twee Hollandse zussen ‘geadopteerd’ zijn. Hoe komt een nuchtere, Hollandse financial planner bij de Rabobank ertoe om een paar straatarme Indiërs te adopteren?   In het kort: gevoel, noem het liefde voor een paar mensen aan de andere kant van de wereld, die het minder getroffen hebben dan wij. “In India is alles anders dan hier”. vertelt Patries in haar appartement op de derde verdieping van Margriet. ‘Tegelijkertijd is het allemaal hetzelfde. Mensen hebben zorgen en verdriet en zijn blij en gelukkig om dezelfde dingen als wij.” Bij hun eerste bezoek aan India huurden de zussen een Indiaase privéchauffeur in, Vinod Yadav, met wie ze meteen een klik hadden. Die klik bleek wederzijds en Vinod nodigde hen uit bij hem thuis om ook zijn vrouw Yjotti en dochter Sakshi te leren kennen. Geconfronteerd met de armoede waarin ze leefden, besloten de zussen meteen om hen te gaan helpen. Het plan was te zorgen dat Vinod zelf een auto kon kopen, zodat hij meer kon verdienen met prive rondreizen door India. Maar de zussen waren nog maar amper terug in Nederland of het noodlot sloeg toe. Vinod kreeg een ernstig auto-ongeluk en overleed aan de gevolgen, 27 jaar oud. Naast het verdriet wat zijn dood met zich meebracht, waren er praktische consequenties. Yjotti woonde, zoals gebruikelijk in India, bij haar schoonouders in, maar zij vormde als weduwe een probleem. Een inkomen had ze niet, ze zou eigenlijk opnieuw uitgehuwelijkt moeten worden, maar dat valt niet mee, volgens Indiase begrippen was ze immers ‘gebruikt’. Help me, vroeg ze aan Patries en Naomi. Dat wilden zij maar al te graag. Plannen om naar India te gaan waren er al - ze hadden zelfs al tickets – maar nu voerde de reis direct naar Sanoli, een dorp tussen Delhi en Jaipur. Ze werden van het vliegveld gehaald door Vinod’s broer, Manoj. Na intensief overleg stemde de familie Yadav in met het plan van de zussen. Onderwijs stond daarin op de eerste plaats. Goed onderwijs voor Sakshi en haar twee neefjes, de kinderen van Manoj en zijn vrouw, de zus van Yjiotti. Tweede belangrijke punt was dat de jonge weduwe ook naar school zou gaan, zodat ze op termijn in haar eigen onderhoud zou kunnen voorzien. En ze zou in het huis bij haar schoonouders, waar ze met Vinod, Sakshi en haar zus en zwager woonde, moeten kunnen blijven.   Intussen is Yjotti bijna klaar met haar opleiding tot lerares basisschool en is Sakshi een meisje van 13 jaar dat weet wat ze wil. Samen met een van haar neefjes en haar oom komt ze binnenkort voor een paar weken vakantie naar Nederland. “Daar verheugt ze zich enorm op. Ze wil na onze verhalen zelf wel eens zien hoe het hier is.” En zo belandden de twee zussen in ontwikkelingshulp. Patries: “We horen wel eens: het is slechts een druppel op een gloeiende plaat, maar die druppel is er dan toch maar.” Het hele dorp profiteert mee van de steun vanuit Nederland. “We beseffen dat we niet die ene familie in een uitzonderingspositie kunnen plaatsen door alleen hen te helpen. Ik neem altijd voor iedereen cadeautjes mee, Zo heb ik bijvoorbeeld voor de hele straat beha’s meegenomen. Ze waren er dolblij mee.” Verder organiseren ze rondreizen met privechauffeur en verblijf in de ‘homestay’ in Sanoli, waar men het ‘echte’ India kan leren kennen, naast bezoeken aan de bekende toeristische trekpleisters. De opbrengst van deze reizen komt ten goede aan de vrouwen. Per jaar heeft het initiatief “Sundar India” (sundar betekent mooi, aantrekkelijk) ongeveer 4500 euro nodig, voor schoolgeld, uniformen, de bus, boeken en excursies, vertelt Patries. Dat geld zamelen ze ondermeer in met lezingen geven, de verkoop van Indiase sari’s en snuisterijen en giften. Dat gaat goed, ze houden de laatste tijd zelfs wat geld over. “Dat sparen we, zodat Sakshi straks  kan gaan studeren.” Toen ze de mogelijkheid kreeg om te stoppen met werken, heeft Patries dat, na enig denk- en rekenwerk gedaan. Ze mist het werk niet, want ze heeft haar handen vol aan ‘haar’ adoptiegezin. Er komt steeds meer bij, zo is er nog een weesmeisje in het dorp die  geholpen wordt door een vriendin van Patries door een kind financieel te adopteren. Ze is blij dat ze India heeft leren kennen. “Een prachtig land met heel aardige mensen, waar heel veel moois te zien is.” Bovendien krijgt ze veel terug vindt Patries. “Een zinvolle besteding van mijn tijd, een doel in mijn leven, maar bovenal veel voldoening.” Er is nog veel meer te vertellen over de wederwaardigheden van de twee zussen en het Indiase dorp Sanoli. Kijk op: www.sundarindia.com       Bron : wijkkrant Nijmegen